A+

Reuma

Reuma is een verzamelnaam voor meer dan 100 aandoeningen aan gewrichten, pezen en botten. Deze website is bedoeld voor mensen met Reumatoïde Artritis, Artritis Psoriatica en Spondylitis Ankylopoëtica (ziekte van Bechterew). Dit zijn chronische vormen van ontstekingsreuma.

Hieronder kunt u meer informatie lezen over deze vormen van reuma. Klik dan op "meer details".

Reumatoide Artritis

Reumatoïde Artritis betekent letterlijk: reumatische gewrichtsontsteking. De gewrichtsontstekingen vinden meestal plaats in de kleine gewrichten van de handen of voeten, maar kunnen ook in de schouder, elleboog, heup of knie plaatsvinden. De gewrichten zijn dan rood, gezwollen, warm en pijnlijk. Bewegen wordt moeilijk en dit kan ervoor zorgen dat het uitvoeren van bepaalde dagelijkse activiteiten niet goed meer lukt. Ook kunt u erg moe worden van de ontstekingen en soms van de pijn ’s nachts niet slapen.

De oorzaak van Reumatoïde Artritis is niet bekend. Wel is duidelijk dat het afweersysteem ontregeld is. In het bloed zitten cellen en stoffen die de taak hebben om alles wat niet in het lichaam thuis hoort op te sporen en aan te vallen. Bij Reumatoïde Artritis ‘vergist’ dit afweersysteem zich en valt het eigen lichaam aan. Er komt een ontstekingsreactie in de gewrichten op gang. Bij aanhoudende ontstekingen kan gewrichtsschade ontstaan. Daarom is het van belang de ontstekingen zo snel mogelijk te onderdrukken.

Diagnose en verloop
De diagnose wordt bepaald op basis van het verhaal van de patiënt en het lichamelijk onderzoek. De reumatoloog kijkt en voelt of er gewrichten ontstoken zijn. Mogelijk worden er röntgenfoto’s gemaakt. Op röntgenfoto’s is te zien of de gewrichten beschadigd of veranderd zijn.
Ook wordt bloedonderzoek gedaan. Er wordt dan gekeken naar:

  • De bezinkingssnelheid en aanwezigheid van CRP in het bloed. Dit zijn vrij goede maten om ontstekingsactiviteit te meten.
  • Reumafactor en anti-CCP. Van alle mensen met beginnende Reumatoïde Artritis heeft 70% deze reumafactoren of anti-CCP of beiden in het bloed.

Op basis van al deze gegevens kan een diagnose worden gesteld en ook een inschatting gemaakt worden voor het verloop van de ziekte. Wanneer er sprake is van een reumafactor, anti-CCP én gewrichtsbeschadigingen, verloopt de ziekte vaak iets ernstiger. Dan is de ziekte vaak moeilijker onder controle te krijgen.
Bij een grote groep patiënten met Reumatoïde artritis is het verloop echter moeilijk in te schatten. Meestal zijn er ups en downs. Perioden van pijn en moeite met bewegen wisselen elkaar af met rustige perioden. Soms is de ziekte zo mild, dat het lijkt alsof die is verdwenen. Reumatoïde Artritis is niet te genezen, maar een goede behandeling kan de ziekte wel afremmen en ervoor zorgen dat de kans op gewrichtsbeschadigingen kleiner word.

Artritis Psoriatica

Artritis Psoriatica bestaat eigenlijk uit 2 ziekten: artritis en psoriasis. Artritis betekent gewrichtsontsteking en psoriasis is een huidziekte.

Artritis
De gewrichtsontstekingen vinden meestal plaats in de kleine gewrichten van de handen of voeten, maar kunnen ook in de elleboog of knie plaatsvinden. De gewrichten zijn dan rood, gezwollen, warm en pijnlijk. Bewegen wordt moeilijk en dit kan ervoor zorgen dat het uitvoeren van bepaalde dagelijkse activiteiten niet goed meer lukt. Ook kunt u erg moe worden van de ontstekingen en soms van de pijn ’s nachts niet slapen.

Psoriasis
De meeste patiënten met psoriasis hebben last van een rode en schilferige huid. Meestal gaat het om de huid op de buitenkant van de ellebogen en knieën, de hoofdhuid en de huidplooien. Een andere vorm van psoriasis zorgt voor putjes in de nagels of bruine verkleuringen onder de nagel.

De oorzaak van Artritis Psoriatica is niet precies bekend. Wel is bekend dat bepaalde witte bloedcellen, de zogenaamde T-cellen een rol spelen. T-cellen zijn cellen in het bloed die betrokken zijn bij ontstekingsreacties. Bij Artritis Psoriatica zijn de T-cellen overactief. Onder een microscoop is dan ook te zien dat er in het ontstoken gewricht, in de huidschilfers en in het bloed veel T-cellen aanwezig zijn.

Diagnose en verloop
De diagnose wordt bepaald op basis van het verhaal van de patiënt en het lichamelijk onderzoek. De reumatoloog kijkt en voelt of er gewrichten ontstoken zijn en onderzoekt de huid. Mogelijk worden er röntgenfoto’s gemaakt. Op röntgenfoto’s is te zien of de gewrichten beschadigd of veranderd zijn.
Ook wordt bloedonderzoek gedaan. Er wordt dan gekeken naar de bezinkingssnelheid en aanwezigheid van CRP in het bloed. Dit zijn vrij goede maten om ontstekingsactiviteit te meten.

Artritis Psoriatica verloopt bij iedereen anders. De ene keer kan de huid heel erg opspelen, terwijl op een ander moment de gewrichten meer klachten kunnen geven. De ziekte kan spontaan rustiger worden of door medicijnen tot stilstand gebracht worden, maar de klachten kunnen ook toenemen. Waarom de ziekte bij de een anders verloopt dan bij de ander, is niet bekend.

Spondylitis Ankylopoëtica (ziekte van Bechterew) 

Spondylitis Ankylopoëtica betekent letterlijk: een ontstekingsproces van de wervelgewrichten met stijf worden tot gevolg. Bij de ziekte van Bechterew raken vooral de gewrichten van bekken, nek, rug, heupen en knieën ontstoken. Dit veroorzaakt pijn, stijfheid en soms ook verkromming van de wervelkolom.  Bewegen wordt moeilijk en dit kan ervoor zorgen dat het uitvoeren van bepaalde dagelijkse activiteiten niet goed meer lukt. Ook kunt u erg moe worden van de ontstekingen en soms van de pijn ’s nachts niet slapen.

De oorzaak van de ziekte van Bechterew is niet precies bekend. Zeker is dat er een erfelijke factor meespeelt, omdat er binnen een familie vaak meerdere mensen zijn met deze aandoening. Daarnaast hebben ruim 90% van de mensen met de ziekte van Bechterew de erfelijke factor HLA-B27 in het bloed. Toch zegt dat niet alles, want 8% van de bevolking heeft ook deze factor in het bloed, maar heeft niet de ziekte van Bechterew. De factor HLA-B27 in het bloed is dus niet meer dan een aanwijzing.
Mogelijk zijn ook darminfecties en urineweginfecties een aanleiding voor het ontstaan van de ziekte van Bechterew. De natuurlijke afweer die het lichaam tegen dit soort infecties opbouwt, richt zich dan vervolgens tegen het eigen lichaam.

Diagnose en verloop
De diagnose wordt bepaald op basis van het verhaal van de patiënt en het lichamelijk onderzoek. De reumatoloog kijkt en voelt of er gewrichten ontstoken zijn. Mogelijk worden er röntgenfoto’s of een MRI-scan gemaakt. Op röntgenfoto’s is te zien of de gewrichten beschadigd of veranderd zijn. Ook wordt bloedonderzoek gedaan. Er wordt dan gekeken naar:

  • De bezinkingssnelheid en aanwezigheid van CRP in het bloed. Dit zijn vrij goede maten om ontstekingsactiviteit te meten.
  • De aanwezigheid van HLA-B27 in het bloed. Ruim 90% van de mensen met de ziekte van Bechterew heeft de erfelijke factor HLA-B27 in het bloed.

De ziekte van Bechterew is een progressieve ziekte, wat wil zeggen dat de klachten in de loop van de tijd erger worden. Het begint met pijn en stijfheid, die vooral laag in de rug optreedt. Ook kan vermoeidheid erg overheersend zijn. Vervolgens kunnen ook andere gewrichten zoals schouders, heupen en knieën kunnen ontstoken raken. Organen zoals ogen, hart, nieren en  darmen kunnen ook ontstoken raken. In een late fase van de ziekte kunnen de gewrichten van de wervelkolom aan elkaar vastgroeien.

De ziekte van Bechterew verloopt bij iedereen anders. De een blijft langere tijd stabiel, terwijl de ziekte bij iemand anders steeds erger wordt. De ziekte van Bechterew is niet te genezen. Een goede behandeling kan de ziekte wel afremmen en ervoor zorgen dat de vorm en functie van de wervelkolom behouden blijft zodat u zo goed mogelijk blijft functioneren.